Բարելավեք ձեր գերմաներենի արտասանությունը

Երկար ձայնավորները սովորաբար պետք է հնչեն կայուն և մի փոքր ավելի երկար։ Կարճ ձայնավորներն ավելի արագ են հնչում և հաճախ հանդիպում են կրկնակի բաղաձայններից կամ բաղաձայնների խմբերից առաջ։ Վարժվելիս ուշադրություն դարձրեք ոչ միայն հնչողության տևողությանը, այլև բերանի դիրքին։ Սովորողը կարող է ճիշտ ընտրել ձայնավորի հնչերանգը, բայց միևնույն է՝ անհստակ հնչել, քանի որ ձայնավորը չափազանց կարճ կամ երկար է։

Ումլաուտներն արտասանելու համար անհրաժեշտ է բերանի այնպիսի դիրք, որը կարող է անսովոր թվալ։ Օգտակար մեթոդ է սկսել ծանոթ ձայնավորի արտասանության դիրքից, լեզուն նույն տեղում պահել, ապա կլորացնել շուրթերը։ Նախ վարժվեք առանձին հնչյունն արտասանել, հետո անցեք մեկ բառի և ավարտեք ամբողջական նախադասությամբ, որպեսզի այդ հնչյունը գործածելի դառնա իրական խոսքում։

Երեք փուլով վարժվեք այս հնչյունների տարբերակմանը։ Նախ լսեք և որոշեք, թե որ հնչյունն եք լսում։ Երկրորդ՝ կրկնեք առանձին բառերը՝ բերանի դիրքը կայուն պահելով։ Երրորդ՝ բառերն օգտագործեք կարճ նախադասություններում։ Այս հաջորդականությունն օգնում է, որ ճիշտ հնչյունը չկորչի, երբ սկսեք ավելի արագ խոսել։

Հաջողությունը մի գնահատեք ձայնի բարձրությամբ։ Երկու հնչյուններն էլ առաջանում են վերահսկվող շփման միջոցով, իսկ չափազանց մեծ ճնշումը սովորաբար խոսքը դարձնում է ավելի անբնական։ Ձայնագրեք մեկ կարճ արտահայտություն, համեմատեք այն օրինակի հետ և միաժամանակ փոխեք միայն մեկ հատկանիշ։

Զրույցի վարժությունների ընթացքում մի՛ կանգ առեք ամեն անկատար հնչյունի պատճառով։ Նախ ավարտեք միտքը, հետո ուսումնասիրեք հետադարձ կապը և նույն նախադասությունը կրկնեք մեկ կամ երկու անգամ։ Այդպես վարժությունը մնում է հաղորդակցական, միաժամանակ բավարար ուշադրություն դարձնելով արտասանությանը։

Օգտակար հաջորդականություն է՝ կարճ պատասխան, ամբողջական նախադասություն, փոխկապակցված երկխոսություն և ազատ զրույց։ Նույն հնչյունը պետք է հնչի յուրաքանչյուր փուլում։ Սա ցույց է տալիս՝ արդյոք կարողանում եք այն արտաբերել միայն առանձին, թե նաև պահպանել այն իրական խոսքի ճնշման պայմաններում։